we stand up to the end

یادداشتی زیبا تقدیم به محضر نورانی و ملکوتی پیامبر خاتم حضرت محمد(ص)...

تا نام تو برده می‏شود، چراغ ‏های صلوات، در جان لحظه‏ ها فروزان می‏شوند.

تا فضیلتی از تو گفته می‏شود، دل ها از بوی گل محمدی زنده می‏شوند. یاد نویدبخش تو، درب‏ های صبح را به روی ما می‏ گشاید.

قرآن تو، نزدیک ترین راه رهایی است و نهج ‏الفصاحه ‏ات، پاک ترین مبحث بندگی.

قرآن، معجزه ‏ای است که از دست های روشن تو به ما رسید و مرهمی شد بر داغ ‏های همه روزه بشریت.

نهج ‏الفصاحه، سرزمین پهناور دوستی است، زمزمه‏ های بهاری گنجشکان بر درخت است که رو به ‏روی لحظات خستگی انسان، قد می‏کشد.

دنیا، شاداب و جوان می‏ماند؛ اگر سطری از اندرزهای تو را به کار بندد؛ همچنان‏که منبر و مسجد و مأذنه از ذکر و نام تو فعال مانده ‏اند.

تو را نشناختیم.

یا رسول الله‏ صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله، تو را نشناخته ایم و فقط می دانیم که نامت بر همه کائنات ترجیح دارد.

چگونه می‏توان شعاع دایره خوبی‏ هایت را ترسیم کرد؟ مدینه با آن عظمتش، هیچ گاه ادعا نمی‏کند که تو را شناخته است.

چگونه در خیال خام دنیا، رفتاری برای هم اعصار می‏گنجید؟

یا نبی الله‏ صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله! مگر می‏توان بر سنت شریف تو بوسه نزد؛ حال آنکه پاسخ گوی تمام نیازهای روز است؟!

این درست که تو را نشناخته ‏ایم، اما همه هستی ما از احترام به نامت می‏گوید که بیت بیت، قصیده‏ های روشن در دل ها می کاری و نور می پاشی در چشم‏ های خاک.